Wie niet reageert, vertelt soms het belangrijkste verhaal

Waarom werkt een behandeling bij de één wél en bij de ander niet? Non-responders – patiënten bij wie een therapie geen of weinig effect heeft – vormen een stille, maar toch substantiële groep en hun data zegt des te meer. Juist in hun afwijkende reactie liggen waardevolle inzichten verscholen die kunnen helpen om behandelingen te verbeteren en zorg écht persoonlijk te maken.
Door klinische uitkomsten, genetische -en praktijkdata slim te combineren, kunnen we beter voorspellen wie baat heeft bij een behandeling, bijvoorbeeld immunotherapie – en wie juist niet. Dat is beter voor de patiënt, én voor de houdbaarheid van ons zorgsysteem, zodat we de medicijnen ook in de toekomst kunnen blijven gebruiken voor de patiënt die er wel baat bij heeft.
| Voorspellen of een patiënt baat heeft bij immunotherapie Immunotherapie werkt voor sommige patiënten heel goed, voor anderen niet. Deze non-responders ervaren wel bijwerkingen van de behandeling, maar geen klinisch voordeel. Door meer onderzoek te doen naar deze non-responders kunnen we dit beter voorspellen. Hartwig onderzoekt in deze paper de vraag: Kun je voorspellen wie wel of soms juist geen baat heeft bij immunotherapie? |
Alle nieuwsberichten
Lees ook
Personalised Medicine kan leiden tot een betere kostenefficiëntie in de zorg
Personalised Medicine betreft een medisch model waarbij gebruikgemaakt wordt van individuele feno- en genotypische kenmerken om een afgestemde therapeutische strategie …
Oncologie-up-to-date: Onderzoek naar de meerwaarde van whole genome sequencing
De diagnostiek in Nederland is van een hoog niveau, aldus Edwin Cuppen, hoogleraar Humane genetica in het UMC Utrecht en …
Uitgebreide DNA-test van een tumor meestal maar één keer nodig
Eenmalig doormeten van het volledige tumor-DNA is vrijwel altijd voldoende om alle DNA-fouten te vinden die belangrijk zijn voor een …
Kankers zullen steeds vaker voldoen aan de definitie van ‘zeldzaam’ als het gaat om de moleculaire profielen die elke tumor uniek maakt. Hoe meer onderzoek we hiernaar doen, hoe beter we in de toekomst elke patiënt een op maat gemaakte behandeling kunnen aanbieden. Whole genome sequencing en studies als DRUP leveren hier een belangrijke bijdrage aan.